از گزارش جلسه ی 300 تن از کارکنان رادیو با صادق قطب زاده ، مجله «جوانان امروز»، دوشنبه 7 خرداد 1358:

مهوش گرامی «موزیسین و نوازنده سنتور»: بنده مهوش گرامیان عضو اخراجی شما، افتخار می کنم، میدونید چرا؟ و اینو بهتون بگم شما که اینقدر عادلانه دارید صحبت می کنید و حرف می زنید بنابراین عملتان هم باید همانقدر عادلانه باشد، بنده عضو اخراجی دیشب تا حالا اگر به قرآن معتقدید، دیشب تا حالا دارم از قرآن مدد می گیرم برای اضمحلال شما.اینو شما می خواستید یا اطرافیان شما، شش ماه به من می گفتند شاه خوبه اطرافیانش خرابند، الان میگن قطب زاده خوبه اطرافیانش خرابند، اطرافیانتون رو درست کنید. من به جون شما نفرین می کنم. من حضانت بچه هشت ساله ام را بعهده دارم و از ایران خواهم رفت با افتخار، من یک موزیسینی هستم که کارم را در حد اعلاء عالی ارائه کردم و از نظر اخلاقی شناخته شده و بین دوستان شما بپرسید و پرونده مرا مطالعه کنید، آقایی که میفرستید اینجا و مغرضانه، من نمیدونم به چه علت این کثافتکاری رو راه میاندازه، من قبل از اینکه از شما استمداد بگیرم و ارز دولتی بگیرم چون حقوق من به قدری اندک بوده که نمیتوانم ارز قاچاق بگیرم و فرار کنم. من نه ساواکی ام و نه ضد انقلابییم و نه از این برچسب هائی که تازگی ها مد شده و به آدم می چسبونند. متوجه هستید، من یک معلمم و به شرف معلمیم قسم می خورم که شانزده سال تمام تحصیلات عالی در رشته موسیقی دارم. من شما رو نمیدونم، کسی که این کار رو کرده، قبیح ترین کاری که ممکنه انجام بده، انجام داده. متوجهید چی می گم، قبل از اینکه این کار رو بکنم سنتورم رو دستم می گیرم و قشنگترین کنسرت و غم انگیزترین کنسرت را جلوی رادیو و تلویزیون برای شما عرضه می کنم. معذرت شما جبران لطمه ای که به روحیه من زده نمی کند. من نه شما را می بخشم و نه آن آقای دل انگیزی که با حرف های شیرینش اومد اینجا سر ما را کلاه گذاشت.من از شما تقاضای ارز دولتی می کنم، که امروز ونه فردا از اینجا بروم. پدرم شرور نیست، خودم آنچنانی نیستم و برادرهامم هیچکدام شرور نیستند ولی من متاسفم، و دیگر قادر به همکاری با شما نیستم فقط اون آقا رو احضار کنید تا رسماً از من معذرت بخواهد چون نوشته به خونه خودت حق نداری قدم بذاری، متأسفم براتون…